Informacyjne wsparcie procesu decyzyjnego

Peter Drucker już ponad 40 lat temu wprowadził do zarządzania pojęcie pra­cownika wykorzystującego wiedzę i przewidział nadejście ery dominacji porządku ekonomicznego opartego na wiedzy. Jednak dopiero ostatnia dekada XX w. przyniosła rozwój kierunku w zarządzaniu skoncentrowanego na zarządzaniu wiedzą (knowledge management). Uważa się obecnie, że o sukcesie przedsiębiorstwa decyduje jego kapitał intelektualny, najcenniejszy zasób przedsiębiorstwa.

Istotny dla analizy przewag konkurencyjnych związanych z wiedzą i informacją jest podział zasobów na widzialne i niewidzialne. Zasoby niewidzialne dzieli się na takie, w stosunku do których przedsiębiorstwo posiada prawo własności, np. patenty, licencje, kontrakty, tajemnice handlowe, bazy danych. Zasoby te są traktowane jako składniki majątku przedsiębiorstwa, a ich wartość jest możliwa do oszacowania. Druga kategoria zasobów niewidzialnych to umiejętności poszczególnych pracowników, ze­społów oraz organizacji jako całości, a także szeroko rozumiana kultura organizacji. Zasoby te pozostają niewycenione, nie mogą też być prawnie chronione. Zasoby zwane umiejętnościami czy kompetencjami mają niezwykle wysoki potencjał konkurencyjny, tym bardziej że muszą być tworzone w przedsiębiorstwie w długotrwałym procesie kształcenia kadr, współdziałania, wzajemnego uczenia się i twórczego rozwoju ludzi. Zasoby niewidzialne stanowiące część majątku przedsiębiorstwa, nazywane zasobami informacyjnymi i zasoby niewidzialne związane z ludźmi i kulturą, nazywane umie­jętnościami, tworzą razem kapitał intelektualny przedsiębiorstwa.

Leave a Comment

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *