Otoczenie organizacji

Ogół obiektów, procesów i zjawisk znajdujących się poza formalnymi granicami organizacji, które mają lub mogą mieć wpływ na jej funkcjonowanie, jest jej otoczeniem. Otoczenie to jest w istocie dwojakiego rodzaju.

Pierwszy z nich to otoczenie zadaniowe. Składa się ono z konkretnych elementów („adresów“): firm, instytucji i osób, z którymi organizacja utrzymuje bezpośrednie kontakty. Należą do nich: kooperanci, konkurenci, dostawcy, związki zawodowe, instytucje regulacyjne, urzędy itp.

Drugi typ otoczenia, nazywany ogólnym, jest całkowicie odmienny, nie składa się bowiem z konkretnych obiektów czy „adresów“, ale z tzw. wymiarów czy „okoliczności“. Są to niespecyficzne zjawiska, tendencje i siły w bliższym lub dalszym sąsiedztwie organizacji mające faktyczny lub choćby potencjalny (również w przyszłości) wpływ na jej działalność. Należą do nich:

  • okoliczności ekonomiczne: np. inflacja, oprocentowanie kredytu, bezrobocie, stan i kierunki rozwoju gospodarki, charakter popytu, poziom inwestycji itp.;
  • okoliczności technologiczne: dostępne metody przetwarzania zasobów w produk­ty i usługi oraz kierunki ich rozwoju, przełomowe (radykalne) technologie i ich kolejne zastosowania (tzw. killer applications),
  • okoliczności socjokulturowe: np. obyczaje, wartości, przyzwyczajenia, procesy demograficzne, style życia itp.;
  • okoliczności polityczno-prawne: np. regulacje prawne dotyczące gospodarki i przedsiębiorstw, stosunek rządu do biznesu, stabilność polityczna itp.;
  • okoliczności międzynarodowe: np. poziom i rodzaj konkurencji, charakter współ­pracy międzynarodowej, porozumienia i alianse państw (np. Unia Europejska), przekształcenia rynków pracy, globalizacja itp.

Leave a Comment

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *