Zarządzanie grupami i zespołami – cz.1

Od chwili powstania aż do zakończenia wspólnego funkcjonowania zespół przecho­dzi pewne fazy rozwojowe, które ujmuje krzywa jego życia, ukazując dynamikę zespołu w czasie. Można zaobserwować zmiany w poszczególnych fazach rozwojowych, określone poprzez zachowania, standardy, normy, a także oczekiwania. Krzywa życia grupy pozwala na zbieranie informacji do analizy zachowań w organizacji zespołu w sposób dynamicz­ny poprzez tempo, rodzaje oraz formy zachodzących przemian rozwojowych w grupie. Zrozumienie dynamiki przemian umożliwia wprowadzenie korygujących zmian przez prognozowanie i przygotowanie właściwych decyzji oraz wprowadzanie niezbędnych modyfikacji w rozwiązaniach organizacyjnych (kazein). Na ogół młodą grupę uważa się za niedojrzałą, a starszą za dojrzałą. Żeby przejść od stanu niedojrzałości i osiągnąć stan dojrzałości, przechodzi ona kilka faz rozwojowych ujętych w krzywej życia grupy.

Faza pierwsza – Rozpoznanie. Członkowie grupy poznają się. Panuje ogólna niepewność. Rozpoczyna się kształtowanie zespołu. Następują wzajemne obserwacje. Zaczyna się badanie i analizowanie, które zachowania interpersonalne są lub będą akceptowane, a które odrzucane. Rodzą się sympatie i antypatie.

Faza druga – Różnicowanie. Członkowie grupy przestają być powściągliwi. Często prowadzi to do burzy napięć i walk wewnętrznych. Zaczyna się walka o dominację i przewodzenie. Poszukuje się partnerów koalicyjnych. W pewnym momencie członko­wie są bardziej zależni od innych, którzy sygnalizują, co jest i co nie jest akceptowalne. Ustala się wtedy podstawowe reguły gry i normy postępowania i zachowania. Zaczyna powstawać wewnętrzna struktura grupy.

Leave a Comment

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *