Zarządzanie przedsiębiorczością – cz.1

Menedżerowie, którzy opanowali elementarne cechy przywódcze wzmocnione wyczuleniem na szanse rynkowe, potwierdzane przez osiąganie konkretnych sukcesów, budują określoną osobowość kierownika utożsamianą z kreatywnością menedżerską. Kreatywni menedżerowie umieją kalkulować i minimalizować ryzyko, rozkładać je na inne osoby w kierownictwie przez delegowanie uprawnień kierowniczych, pokonywać chaos i niepewność. Tacy menedżerowie uznawani są za prekursorów racjonalnego zarządzania i przechodzą do historii nowych koncepcji zarządzania jako inicjatorzy zmian i rozwoju, którzy są godni naśladowania przez ich następców lub partnerów w działalności gospodarczej.

Ważną rolę w procesie umacniania kreatywności menedżerskiej odgrywa uczenie się i ciągły rozwój w celu ukształtowania samoświadomości jako źródła pewności siebie i tzw. realistycznego optymizmu. Wymaga on opanowania orientacji na cele, przekształcania ambicji własnych w ambicje przedsiębiorstwa, dystansu do formalnego statusu w przedsiębiorstwie, tworzenia filozofii konkurowania ze sobą, a nie z innymi, wspierania innych przez pryzmat wspólnych interesów firmy, a nie okazywania wyższości, wreszcie świadomości własnych silnych i słabych stron oraz niewykorzystanego potencjału.

Wśród pozytywnych cech menedżerów opisywane są m.in.: energiczność, wital- ność i stabilność emocjonalna, inteligencja i kreatywność, umiejętność inspirowania innych, a także zasady życiowe, czyli te właściwości menedżerów, które łączą się z ich osobowością, stałą pracą nad sobą oraz kulturą kontaktów z otoczeniem.

Leave a Comment

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *